Lebbis

Jarenlang heeft hij gesprekken gevoerd met goede vrienden bij de open haard, tijdens wandelingen en onder het genot van een versnapering. Gedachtenwisselingen over wat we doen, waarom en waar we heen zouden kunnen gaan. Als mensheid. Gewoon. Wat is er voor moois te doen voorbij de Ondergrens? Op naar De Bovengrens. Het wordt een avond onder vrienden. Meanderend over wat vragen. Lebbis gaat verhalen vertellen. Hij zal dus veel aan het woord zijn. Maar dat kent u wel van hem. 

Informatie

Genre(s)
Cabaret
Entreeprijs
€22,00
Tijd
20:15

Quotes!

Volkskrant (****)
“Lebbis is in vorm en weet zijn bekende, knalgroene boodschap haarscherp en humoristisch te verwoorden.  (…) In een prachtig decor van een kaalgevreten landschap met daarop een vervallen reuzenrad vertelt Lebbis in De Bovengrens over maat houden en bescheiden leven, over het belang van schaarste, over niet door de bovengrens heen willen breken. Mensen willen altijd meer, maar kunnen niet met overvloed omgaan en verwoesten zo in hoog tempo de planeet. (…) Zijn moralisme werkt in de knap opgebouwde voorstelling nooit op de zenuwen. Lebbis’ redeneringen zijn zo slim en subtiel dat je je snel laat overtuigen. (…) De gedreven verteller die soms weer lekker fel uit zijn slof schiet, weet als geen ander hoe hij zijn boodschap moet overbrengen.”

NRC (****) Verfrissend hoe Lebbis altijd zegt waar het op staat.
“Lebbis levert op overtuigende wijze kritiek op de menselijke domheid. (…) Lebbis toont ons zijn persoonlijke zoektocht naar een moderne, verantwoorde levensstijl, waarin vlees eten en vliegen echt niet meer door de beugel kan. Zo probeert hij ook in zijn eigen leven een bovengrens aan te houden. Dat het thema van de overvloed onverminderd actueel is, maakt ook een beetje treurig. Blijkbaar hebben we in al die jaren niets geleerd. Lebbis heeft veel pijnlijk-grappige voorbeelden van de menselijke domheid. (…) Lebbis wisselt zijn tirades tegen aandeelhouders en verzekeringsagenten af met luchtige verhalen waarin hij zijn zoektocht naar een bewustere omgang met de wereld prachtig invoelbaar maakt en waarin ook de hoop op een betere toekomst doorklinkt.”

Parool: Lebbis is het stemmetje in je hoofd: ‘Eigenlijk kan dit niet’.
 “Lebbis beargumenteert overtuigend. (…) De thematiek is niet nieuw voor Lebbis, maar hij werkt hem hier ontzettend goed uit. Aan de ene kant zeer vurig (“Ik begin een beetje activistisch te worden, “zegt hij bijna verontschuldigend), aan de andere juist erg empathisch. (…) Het lichaam mag op zijn retour zijn, de geest is dat gelukkig nog niet.”